Dilemma’s in de oorlogsfotografie

Rwanda, Sebrenica en op dit moment Syrië. Landen die we ons blijven herinneren als plekken waar op grote schaal mensen werden vermoord, gemarteld en verkracht. Oorlogsfotografen zijn hier belangrijke getuigen van. Zij maken de wereld bewust welk afschuwelijk leed er plaatsvindt. Maar tegen welke morele dilemma’s lopen zij aan?

In deze aflevering worden de afwegingen verkend die oorlogsfotografen en nieuwsredacties maken wanneer ze rampen en conflicten in beeld brengen. Maar hoe breng je zo iets in beeld? Is zelfcensuur een journalistieke zonde als je slachtoffers van een bombardement uit beeld laat? Welke afweging weegt zwaarder: oorlog op een zo eerlijke manier in beeld brengen of respect voor nabestaanden?

Om deze vragen te beantwoorden ging In Tweestrijd in gesprek met oorlogsfotografen Jeroen Oerlemans, Teun Voeten en de Duitse Christopher Bangert. De laatste bracht vorig jaar het fotoboek met de provocatieve titel Warporn uit. Met dat boek kijkt Bangert kritisch naar het zelfcensuur in de media.

Ook werd gesproken met Wilco Versteeg. Hij promoveert binnenkort in Parijs met een proefschrift over oorlogsfotografie.

Verder komen de beeldredacteur van de Correspondent, Sterre Sprengers en beeldredacteur van het NRC, Robert van Venetië aan bod. Zij praten over de afwegingen die zij dagelijks maken. Eén afweging is beeldtaal. Het lijkt soms namelijk wel dat Afrika in ons collectieve geheugen enkel bestaat uit slachtoffers. Maar moet is dat geen clichébeeld? In welke frame giet je een nieuwsonderwerp?

Als je nieuwsgierig bent geworden, bezoek dan de webstite. Daar kun je de documentaire bekijken, net als aanvullende video’s van de hoofdpersonen (tip: zet de instellingen op 1080p, HD). Wil je op de hoogte blijven van actuele ontwikkelingen en debatten in de oorlogsjournalistiek? Dan kun je In Tweestrijd ook volgen op Twitter.