Vrouwen met autisme worden al decennialang over het hoofd gezien. Niet omdat ze het niet hebben of omdat de signalen ontbreken, maar omdat het beeld van autisme in onze collectieve verbeelding nog altijd het gezicht van een jongen draagt. Generaties vrouwen groeien daarom op met de vraag wat er mis met hen is. Het antwoord is niets.
Ter ere van Wereld Autisme Dag sprak ik met acht vrouwen. Over maskeren, tot je jezelf niet meer herkent. Over een zorgsysteem dat hen niet ziet. Over misdiagnoses, eindeloze wachtlijsten en behandelingen die eerder schaden dan helpen. Over overprikkeling en lichamen die uiteindelijk de rekening presenteren. En over hoe het is als je geen uitweg meer ziet. Maar ook: over kracht. Over inzicht. Over eindelijk begrijpen wie je bent.
Van een meisje van 17 die dankzij een vroege diagnose zichzelf door en door kent, tot een vrouw van 78 die pas recent begreep waarom haar hele leven zo moeilijk voelde. Want dat is wat een diagnose kan doen. Een leven opnieuw in perspectief zetten; niet als beperking, maar als verklaring en kracht.
Dit zijn hun verhalen. En ze hadden veel eerder verteld moeten worden.
Lees het hoofdverhaal op RTV Noord, ontdek meer op mijn website Anders Bedraad en volg me op Instagram en Facebook.
