Category: Ron Hesselink

De oorlog die IS heeft verklaard aan Westerse muziek

13 november 2015, Parijs, 21:45 uur. De gehele Westerse wereld wordt opgeschrikt door de gijzeling in het Bataclan Theatre in Parijs. Zeker honderd mensen worden tegen hun zin vastgehouden in de concertzaal waar op dat moment de Amerikaanse band Eagles of Death Metal een concert hield. Aan het einde van de avond waren er 127 doden, meer dan tweehonderd gewonden en een land wat zich in staat van crisis bevond. De dag erna stond in het teken van de opeising van de terroristische acties door IS. Het was ‘de eerste van een storm’ en ze veroordeelden Frankrijk als de hoofdstad van prostitutie en obsceniteit.

 

 

Straffen in het kalifaat

 

Sinds de opkomst van het kalifaat sinds 2013 werden de straffen in Irak en Syrië door de Islamitische politie aldaar steeds strenger en richtten ze zich steeds meer op de westerse kunstvormen en muziek. Moslimfundamentalisten vinden dat alle muziek afbreuk doet aan het aanbidden van God. Zelfs trommels bij sommige recitatieven zijn al teveel omdat die bijvoorbeeld aan zouden zetten tot dans, een heidens iets. Vooral de donkere en hardere vormen van muziek zijn olie op het vuur van het regime. Zo valt er uit getuigenissen te lezen dat mensen werden opgepakt alleen vanwege het dragen van een t-shirt met het beeldmerk van een metalband erop. Er worden zo’n 30 tot 40 stok- of zweepslagen uitgedeeld per westerse popsong op je telefoon. Leden van een popgroep zouden naar eigen zeggen 90 zweepslagen per persoon hebben gehad vanwege het bespelen van een elektrisch keyboard. Zo is er wederom te lezen hoe bizar de strafmaat en strafbare feiten zijn voor onze Westerse ogen.

 

Deskundigen zeggen dat het IS vaak te doen is om een voorbeeld te stellen zodat minder mensen binnen de kalifaatsgrenzen de voor hun strafbare feiten plegen. Dat valt te zien aan onder andere het verspreiden van onthoofdingsvideo’s, het ontvoeren van Westerse toeristen/journalisten en gijzelen voor losgeld maar ook het plegen van aanslagen op Westerse doelen. De grote boze slechterik blijft in de ogen van de Terreurorganisatie altijd Amerika. Volgens sommige mensen is dat ook juist de reden dat de Eagles of Death Metal het doelwit waren. Amerikaans, rockmuziek met scheurende gitaren en een zeer provocerende naam. (De muziek van de band heeft overigens niets te maken met de muziekstijl Death Metal en is gewoon recht toe recht aan rockmuziek.)

 

Westerse muziek die gebruikt wordt als anti-radicalisatie is niet per se nieuw. In mildere vorm kennen we die al sinds de jaren ’60 in de vorm van protestsongs. Deze waren dan vooral tegen de gevestigde orde door een groep die het er niet mee eens was. Nu merk je vooral dat muziekstromingen zoals Hip Hop worden gebruikt als middel om kansarme jongeren van de straat te houden. Bijkomend voordeel is dat ze dan bezig zijn om niet op het slechte pad te geraken of om in het slechtste geval te radicaliseren en naar Syrië afreizen. Want ook hierbij is een schaduwkant te vinden.

 

Rebel Music

 

Zoals Hisham D. Aidi in zijn boek Rebel Music beschrijft, vinden we in elke (Westerse) muziekstroming wel tekenen van de Islam. Hij shrijft over jazzgrootheden in de jaren ’30 tot ’50 tot aan Hip Hop artiesten van nu die probeerden met hun muziek om mensen over te halen om het, volgens hun, ware geloof te volgen. Verborgen boodschappen in de muziek houden mensen bezig maar soms zijn het ook letterlijk uitgesproken teksten (Arabisch of niet) die vragen of je de heilige oorlog in Syrië wil gaan voeren.

 

Omdat ik ook verhalen heb gehoord over hoe er via muziek wordt geronseld en omdat ik wilde weten wat voor muziek er wordt geluisterd in een willekeurig vluchtelingenkamp/opvang/asielzoekerscentrum. Contact heb ik gekregen met een vrouw uit het asielzoekerscentrum in Hoogeveen. Ze heet Inaya en vertelde mij het volgende over muziek in het asielzoekerscentrum en in haar thuisland Pakistan.

 

Persoonlijk Statuut Ron Hesselink

1) Functie

Als journalist ben ik niet op zoek naar het allerhardste nieuws maar ik neem het tot me, omarm het en als het me zo erg aanspreekt dat het wat met me doet zal ik er dieper in duiken. Ik ben er voor de mensen zoals ik, de ‘achtergronders’ zo u wilt. Verder zijn er zaken waar ik mij graag in meng om een duidelijke mening te geven en een waardeoordeel te geven. Dit zul je terug zien in recensies van nieuwe platen en concerten. Muziek is waar ik mij het liefst mee bezig houd en zo sluipt er meer dan eens een verwijzing naar muziek in bij mijn niet muzikale producties.

 

2) Functie

Mijn lezers kunnen zich vermaken met mijn producties, dat is voor mij het belangrijkste doel. Alles is al zo serieus en overal moet je maar een kant kiezen. Ik vind het heel belangrijk dat je zelf mag bepalen wat je ergens van vindt en niet wordt gedwongen om per se iets te doen of zeggen. Ik zal alle kritiek of reacties dan ook ter harte nemen en er het mijne van denken. Of ik er wat mee doe bepaal ik later, er kan altijd nog een follow-up komen met eventueel herzieningen van eerder gedane uitspraken. Het medium waar ik voor schrijf is mij in het geheel niet van belang tenzij het een organisatie is waar ik zelf niet achter sta met een compleet ander gedachtegoed dan ik.

 

3) Financiën

Zoals hierboven genoemd zal ik een freelancer worden en dat graag willen combineren met mijn freelance muzikantschap. Overal waar ik voor word gevraagd zal ik een opdracht uitvoeren. Als ik mijn brood er mee kan verdienen is voor mij alles oké. Ik zal nooit als het door een opdrachtgever wordt gevraagd mijn mening aanpassen over iets waar ik het niet mee eens ben. Zelfs als hier geld voor wordt geboden vind ik het vrije woord belangrijker. Het liefste werk ik alleen maar mocht het nodig zijn weet ik mijn mensen te vinden, zij kunnen mij helpen en andersom. Deze wisselwerking zal uiteindelijk tot een mooi product komen.

Cassettebandjes op een dood spoor

Wanneer je in het buitenland bent, kom je soms nog wel eens een rek met cassettebandjes tegen. Je weet wel, van die rechthoekige plastic gevallen met twee gaatjes erin. Waar je ze in Nederland alleen in tweedehandswinkels ziet met daarop muziek uit vooral de jaren tachtig en negentig, vind je in het buitenland vaak ook recente (populaire) muziek uitgebracht op muziekcassette. Waar sinds de jaren negentig de CD (digitaal) het qua verkopen langzaam maar zeker wist te winnen van de cassette, wordt laatstgenoemde in andere delen van de wereld nog steeds onverminderd geproduceerd en verkocht.

 

De kosten voor het produceren van 300 muziekcassettes inclusief geprinte labels, inlay en plastic hoesjes zijn ongeveer £480. De kosten voor het produceren van 300 CD’s inclusief geprint label, boekje en plastic hoesje zijn ongeveer £440.

Verkoop

De RIAA (Recording Industry Association of America) heeft vorig jaar een rapport uitgebracht waarin stond dat de verkoop van vinyl (fysiek analoog medium) meer opbrengt dan de digitale streams van Spotify, Youtube en Vevo bij elkaar opgeteld. Wauw! Als vinyl nog zo populair is, zou er misschien ook nog een aantal mensen naar cassettes luisteren. Zijn de hipsters misschien overgestapt van het vinyl naar de cassettes? In 2016 blijkt wel dat de nieuwkomers in de muziekstreaming het aandeel in de muziekopbrengsten van streamingdiensten hebben verhoogd. De opbrengsten van de totale muziekverkopen zijn zelfs nog nooit zo hoog geweest sinds het einde van de jaren negentig.

De National Audio Company, de grootste Amerikaanse fabriek voor audiocassettes, heeft in 2014 meer dan tien miljoen tapes geproduceerd. Daarnaast is de verkoop in 2015 met twintig procent omhoog gegaan en hebben ze het beste jaar gedraaid sinds de opening in 1969. Je kunt ze vandaag de dag nog steeds bestellen bij deze fabriek.

 

Illegaliteit

 

Zoals de muziekwereld van tegenwoordig wordt geplaagd met het illegaal downloaden, werd er in de jaren tachtig heel anders illegaal muziek verspreid. Omdat cassettes makkelijk waren te kopiëren op een lege cassette, werd dat thuis massaal gedaan. Een grote campagne werd opgezet met als leus; Home taping is killing music en eronder een cassettebandje als doodshoofd op twee botten.

home-taping-is-killing-music

Tegenwoordig klinkt dit als veel te veel moeite als je met een snelle internetverbinding binnen luttele seconden je favoriete nummers op je computer hebt staan.

Juist daarom zijn cassettes weer populair. Veel indie (onafhankelijke) muzieklabels gebruiken cassettes als favoriete medium om muziek op uit te brengen juist omdat het tegenwoordig meer moeite kost om de cassettes te digitaliseren en te verspreiden via het internet. Ook experimentele of extreme muziekstromingen met zeer weinig fans gebruiken cassettes, maar dit is vaak uit noodzaak vanwege het gebrek aan een label of platenmaatschappij of gewoon een onvoorwaardelijke liefde voor het medium. Een zekere heimwee naar vroeger zou je het misschien kunnen noemen.

 

 

Cassettes de wereld over

 

Omdat ik ook wilde weten hoe er met cassettes werd omgegaan in het buitenland, heb ik wat muziekliefhebbers met cassettes een aantal vragen gesteld.