Categorie: Joost de Ruiter

Muhammad moet integreren zonder huis

In zijn vaderland Somalië woedt al jarenlang een nietsontziende burgeroorlog en dus vluchtte Muhammad (niet zijn echte naam) naar Nederland. Hier kreeg hij een verblijfsvergunning maar door de krapte op onze huizenmarkt heeft hij nog steeds geen eigen woning. Dertienduizend andere vluchtelingen zitten met exact dezelfde problemen als hij. Onze regering wil dat deze mensen zo goed mogelijk integreren, maar is dat wel mogelijk als ze hier niet eens kunnen wonen?

 

 

Voetballer in Oranje

“Ik wil een echte Nederlander worden”, lacht Muhammad in gebroken Engels. Hij doet zijn verhaal op een voetbalveldje in het Drentse dorpje Oranje, waar het lokale vakantiepark een aantal jaar geleden failliet ging. Tegenwoordig doet het dienst als opvangcentrum voor tot wel 600 vluchtelingen. Een paar maanden geleden hebben Muhammad, zijn ouders en zijn zes broers en zussen een verblijfsvergunning voor vijf jaar gekregen. Volgens het protocol moet het Centraal Orgaan opvang Asielzoekers (COA) nu samen met een Nederlandse gemeente een huis zoeken voor Muhammad en zijn gezin. “Het is de bedoeling dat we in Venlo gaan wonen”, legt hij uit. “Maar omdat we met z’n achten zijn is het lastig een goed huis voor ons te vinden. We moeten dus nog even wachten.”

 

Samenlevinkje op zich

Momenteel zijn er dus dertienduizend vluchtelingen zoals Muhammad. Ze moeten wachten totdat een gemeente ergens in Nederland hun een huis aan kan bieden. Zo lang dat huis er niet is, zitten ze in een asielzoekerscentrum. “Dat is niet goed voor hun integratie”, weet Linda Bakker. Ze is  als promovendus verbonden aan de Erasmusuniversiteit en het Sociaal en Cultureel Planbureau. Daar doet ze onderzoek naar positieverwerving van vluchtelingengroepen in Nederland. “In een asielzoekerscentrum heerst vaak een samenlevinkje op zich. Mensen in een azc komen weinig in aanraking met de Nederlandse maatschappij. ” Dat ligt volgens Bakker onder andere aan de locatie van die azc’s. “Meestal staan ze op het platteland, ver buiten de bewoonde wereld. Dat maakt het voor asielzoekers lastig om bijvoorbeeld vrijwilligerswerk te doen. Ook het opdoen van normale sociale contacten in dit land wordt daardoor heel lastig.”

 

 

Leven op pauze

Volgens een woordvoerder van de belangenorganisatie Vluchtelingenwerk doen de gemeenten niet genoeg om huizen te vinden voor vluchtelingen met een verblijfsvergunning. “Het leven van de mensen die in deze situatie zitten staat praktisch gezien op pauze. Ze kunnen niet werken en ook niet naar school. De meesten hebben verschrikkelijke dingen meegemaakt in hun land van herkomst, in een azc kunnen ze niets anders doen dan daaraan denken. Ze staan allemaal te popelen om in een echt huis te wonen”, zo weet de organisatie. “Sommige mensen wachten al een jaar op een huis. Dat is echt veel te lang.”

Ondertussen lijkt Muhammad zich wel te vermaken op het voetbalveldje in Oranje. “Ik ben niet boos op de gemeente Venlo, ik geloof dat ze hun uiterste best doen om een huis voor ons te regelen.” Wel zit hij al vol plannen voor de toekomst. “Ik wil een opleiding gaan volgen en daarna een baan vinden.” Wat hij het liefste wil worden? “Professional footballer!”