Categorie: Janita Kers

Persoonlijk Statuut Janita Kers

Beste lezer,

Graag wil ik jou graag laten weten wat je van mij, als journaliste, kan verwachten. Kersvers van de pers, dit persoonlijk statuut.

Janita.

Functie

Wat is journalistiek en wat is hierin mijn plaats?
Wat is journalistiek? Journalistiek is er in alle vormen en maten met één groot doel: het volk op de hoogte brengen van alles wat er gebeurd in de wereld. Voor mij is hangt daar nog een hele belangrijkste taak aan vast: uitleg geven. Context bieden. Kennis brengen.

De wereld begrijpelijker maken, dat is wat ik graag wil doen. Laten zien hoe mooi de wereld kan zijn. Of hoe lastig. Of complex. En dat op een toegankelijke manier.

Wat is de waarheid? Die ligt vaak in het midden, zoals het spreekwoord al luidt. Voor mij is het noodzakelijk om als journaliste op zoek te gaan naar de juiste, deskundige bronnen. Afwegen wat zijn of haar motieven kunnen zijn om met mij te spreken.

Het ene bericht vereist meer research en checken dan het ander. Ik vind het belangrijk dat ik voor mezelf kan verantwoorden of ik genoeg gedaan heb om de ‘waarheid’ boven water te krijgen. Een bericht over de nieuwste film vereist minder zoekwerk dan een bericht over het gesjoemel met declaraties van de nieuwste minister. Een foutje kan een carrière kosten. Is het niet die van de minister, dan wel die van jezelf.

In gevoeligere zaken is hoor- en wederhoor essentieel. Bij beschuldigingen of dergelijke zaken moet de beklaagde een kans krijgen zijn of haar verhaal te laten horen.

Het nieuws is dat wat afwijkt van de normale gang van zaken. De media hebben een enorme impact hebben op de gesprekjes bij het koffiezetapparaat. Daar sta je niet altijd bij stil, zeker niet als student. Beeldvorming en stereotypering voorkomen is, wat mij betreft, van groot belang. Wie ben ik om te oordelen of een bepaald beeld voor te schotelen?

Dit streven probeer ik ook te laten zien in mijn omgang met feiten, opinies en aannames. Het is belangrijk dit verschil te laten zien en om, als het om meningen gaat, een divers geheel te laten zien. Bij aannames en feiten wil ik proberen in mijn stukken te laten zien waar ik dit vandaan haal. Bronvermelding is hier een concreet voorbeeld van.

Om bij mijn bronnen te blijven: ik hoop altijd mijn bronnen met naam te kunnen noemen. Mocht dit niet lukken, dan vind ik dat ik dit per zaak moet afwegen. Is het verhaal belangrijk genoeg om dit zonder naam te publiceren?

Vorm

De band tussen gebruiker en journalist is veranderd. Een journalist brengt niet alleen het nieuws, hij geeft er ook duiding aan. Men wil graag weten wie die journalist is en waar die vandaan komt. Journalisten profileren zich daarom steeds duidelijker op bijvoorbeeld social media.

Persoonlijk kijk ik hier een beetje dubbel tegenaan. Het is goed om te weten wie het vertelt, zo snap je het blikveld. Aan de andere kant: zou de inhoud niet altijd bovenaan moeten staan? Het gaat om het verhaal en niet om de persoon die het maakt. Ik vind daarom ook dat de dialoog tussen gebruiker en journalist een grens moet zitten.

Het is een ouderwetse stelling, maar wel een hele goede: Op een verjaardag bespreek je geen geld of politiek. Daar komt alleen maar ruzie van. Ik denk dat die regel ook goed in de journalistiek zou passen. Je laten zien als journalist; prima, zolang je maar niet overal je meningen gaat verkondigen en dit ook terugziet in je werk.

Gebruikers kunnen een bruikbare aanvulling zijn voor de inhoud van je verhaal. Neem bijvoorbeeld Editie NL. Dit programma vraagt regelmatig kijkers voor een reportage, terwijl ze bijvoorbeeld hulp krijgen met het kopen van kleding voor een sollicitatiegesprek. Het brengt het medium in contact met de doelgroep en bindt hen op die manier ook aan het programma.

Om terug te komen op mijn eigen contact met gebruikers: Ik wil graag met hen in contact blijven om zo te weten wat er speelt en te horen wat zij graag willen weten. Op zie manier kan ik mijn inhoud daar ook op afstemmen. Het initiatief zal daarin soms bij hen liggen en in andere gevallen aan mijn kant. Dit ligt aan de situatie en aan de onderwerpen die ik behandel.

Mocht ik per ongeluk een foutje maken, dan wil ik dat zelf rechtzetten. Ik wil laten zien dat ik mijn verantwoordelijkheid neem en zo behoud je in mijn ogen je geloofwaardigheid.

Waar ik naar streef is om op elk medium herkenbaar te zijn. Ik hoop dat bij alles wat ik maak, het gevoel te hebben dat het past en dat ik mijn bronnen recht heb gedaan. Om inzicht te geven waaraan ik hem meegewerkt, wil ik mijn LinkedIn zorgvuldig bijhouden en ook via mijn persoonlijke site mijn gebruikers op de hoogte houden van mijn laatste werkzaamheden.

Financiën
De tijd van vaste dienstverbanden is voorbij. Journalisten werken steeds zelfstandiger. Ik denk dat het goed mogelijk is om voor verschillende werkgevers te schrijven, al hoop ik later toch ergens een vast dienstverband te krijgen. Vrijheid is fijn, maar ook onzeker. Belangrijk is dat bij alles waar ik aan werk het gevoel heb dat ik mijzelf kan verantwoorden en dat ik de juiste keuze heb gemaakt. Ik vind het lastig om nu al aan te geven wie mijn opdrachtgevers kunnen zijn. Timing en onderbuikgevoel zijn lastig te voorspellen.

Collega’s zijn van groter waarde en zoals ik in een eerder persoonlijk statuut al aangaf; samen kun je ver komen. Zolang je maar goede afspraken maakt en op een juiste manier met elkaar omgaat.