Alles draait bij Takecarebnb om integratie

Interview met Maja Grcic, directrice van Takecarebnb, een stichting die gastgezinnen en statushouders koppelt. Zo kunnen vluchtelingen op hun huis wachten in een huis, via een logeerregeling van drie maanden.

Takecarebnb bestaat sinds 15 november 2015. Wat was de belangrijkste reden om de stichting op te richten?
Grcic: We signaleerden dat de vraag en behoefte bestaat vanuit vluchtelingen om een tijdje bij een gastgezin te verblijven, om in de gelegenheid te zijn connecties te maken met de omgeving, taal en cultuur. Aan de andere kant was er ook aanbod van gastgezinnen. Er was nog geen organisatie die dit faciliteerde. We zijn in een gat gesprongen en inmiddels kunnen we wel zeggen dat ons hypothese, dat er behoefte aan was, bevestigd is.

De Stichting faciliteert het eerste contact tussen het gastgezin en de statushouder en probeert een zo goed mogelijke match te maken. Waar kijken jullie naar?
We kijken naar de behoefte, wensen en voorkeuren van alle individuen die zich bij ons melden. Die bespreken we ook één op één met eenieder. Iedereen maakt een profiel van zichzelf en we nemen alles goed door. Wat heeft iemand nodig?  Wat heeft iemand te bieden? Aan wie kunnen we degene het beste koppelen, ook qua karakter? Maar ook zaken als hobby’s, werk en locatie spelen een rol. Als een vluchtelingen de intentie heeft om binnen drie maanden te gaan studeren in Amsterdam, dan plaats je die niet op drie uur rijden van die stad.

U heeft het over wensen en behoeften. Waar moeten we dan aan denken?
Voor gastgezinnen kan dat bijvoorbeeld gaan over het geslacht of de leeftijd van een statushouder. Daarnaast willen sommige mensen één persoon hosten, terwijl anderen graag een gezin verwelkomen. Ook vluchtelingen geven hun voorkeuren aan. De ene wil bij een gezin, de ander juist bij een alleenstaande. Sommige geven de voorkeur aan jongeren, anderen voelen zich meer op hun gemak bij ouderen, omdat die bijvoorbeeld wat meer grounded zijn. Dat is wat rustiger.

Lukt het om matches maken?
Zeker! Sinds januari hebben we ruim veertig mensen weten te koppelen. Dat heeft heel goed uitgepakt. Wij horen alleen maar positieve verhalen. Vriendschappen ontstaan, mensen hechten aan elkaar en houden contact na die drie maanden.

Jullie hebben ruim 125 geregistreerde gastgezinnen en minimaal 450 geregistreerde statushouders. Hoe kan het dat er desondanks ‘maar’ zo’n veertig matches zijn?
Dat heeft te maken met voorkeuren en locaties. We hebben op dit moment aardig veel gastgezinnen in ons bestand die een voorkeur hebben voor een vrouw of een gezin, maar het grootste deel van de vluchtelingen is alleenstaande man. Locaties spelen natuurlijk ook een rol: statushouders geven geregeld de voorkeur aan een stad waar ze studie dan wel werk hebben, en in die omgeving zijn niet altijd gastgezinnen beschikbaar. Daarnaast kijken we heel erg naar persoonlijkheden en karakters. Soms vinden onze vrijwilligers, die stuk voor stuk professionals zijn, een op papier maakbare match geen verstandige match.

Wat voor type gastgezinnen melden zich bij jullie?
Dat is erg variërend.  We hebben studenten gehad, stellen met of zonder kinderen, alleenstaanden die veel thuis zijn of juist een kamer over hebben en veel weg zijn. We hebben werkelijk van alles. Het zijn voornamelijk Nederlanders, maar sinds kort hebben we ook een Syriër in ons bestand die zich als gastgezin aanbiedt.

Jullie begeleiden het matchingsproces. Zijn jullie tijdens de drie maanden ook nog actief?
Nadat we intensieve gesprekken hebben gevoerd en beide partijen aan elkaar voorgesteld hebben, stellen we vaak eerst een kennismakingsweekend voor. Als beide dan nog steeds door willen, trekken wij ons langzaam terug. Maar onze matchmakers blijven sowieso de hele periode bereikbaar. Ze nemen ook zelf contact op, om te kijken hoe het gaat en daar ook weer van te leren.

Komt het weleens voor dat mensen denken: ‘Hè balen, dit valt tegen’?
Dat hebben we nog niet gehad. Ons matchingssysteem is zorgvuldig in elkaar gezet. Beide partijen hebben in het proces verschillende momenten om af te haken. Als ze besluiten het te doen, dan hebben ze daar ook genoeg tijd voor gehad. Er is nog nooit een match voortijdig afgebroken.

Hoe gaat het na die drie maanden?
In de meeste gevallen blijven gastgezin en statushouder met elkaar in contact. Er ontstaan vriendschappen die langduriger zijn dan die drie maanden. Zo staat op onze Facebookpagina een verhaal van Roos. Zij heeft drie maanden een jongen van 21 in huis gehad. Heel het gezin speelt bij Roos een muziekinstrument, en hij ook. Hij is vervolgens in Rotterdam toegelaten op het conservatorium. Roos en haar gezin zijn bij elk optreden aanwezig. En hij komt nog weleens langs bij haar, met de was, haha. Ze heeft het gevoel dat ze er een kind bij heeft.

Waarom is een gastgezin beter dan een asielzoekerscentrum?
In een azc ben je volledig geïsoleerd van de maatschappij. Je zit in een kamp waar je niet snel uitkomt. Je spreekt geen mensen, bereikt de stad nauwelijks. Dus nadat je een oorlogssituatie hebt meegemaakt, en een vreselijke tocht hier naartoe – niet zonder gevaren – , beland je in een kamp waar je maandenlang wacht op iets zonder dat je weet wat dat precies is. Of hoelang het duurt. Je komt niet in aanraking met Nederlanders, de cultuur of de taal, terwijl je weet dat je in het land zal blijven. Dus waarom is een gastgezin beter? Omdat je de isolatietijd en de wachttijd drastisch kan verkleinen en iemand welkom kan laten voelen in een huis. Je kan iemand helpen om op eigen benen te staan, zijn kracht weer te vinden en opnieuw een eigen leven op te bouwen. Huizing is een middel daartoe.

Jullie werken alleen met een logeerregeling. Waarom is het zelfzorgarrangement geen optie bij jullie?
We begeleiden mensen met het doel om ze om samen te laten gaan met een logeerregeling. Als ze daarna door willen, kunnen ze zza aanvragen bij het COA, op eigen initiatief. In enkele gevallen is dat ook gebeurd. Wij hebben voor onszelf besloten dat wij dit faciliteren met behulp van de logeerregeling. Het zza is een optie als mensen het naar hun zin hebben en het uitzicht op een woning er nog niet is.
Met een zelfzorgarrangement vraag je veel meer van mensen; het kan twee jaar duren. Natuurlijk kan je afspraken maken over de tijdsduur, maar je vraagt een veel groter commitment van mensen. Iemand wordt ingeschreven op je huisadres, het kan consequenties hebben voor mensen in de bijstand, voor je (gemeente)belasting enzovoorts. Het is een grotere beslissing om met iemand samen te gaan wonen dan om iemand logeren te hebben. En bij de logeerregeling blijft iemand geregistreerd in het azc. Via die plek blijven de verzekeringen ook lopen. Statushouders kunnen daar ook altijd terugkeren.

In jullie activiteitenverslag staat dat jullie dit jaar 160 statushouders in een huis verwachten te plaatsen. Is dat ook een doel?
Dat is het aantal dat we denken te halen, maar we willen enkel goede matches maken. We willen vertrouwen hebben in een match. We werken niet met targets, maar met mensen. Als we een match gevormd hebben, willen we rustig kunnen slapen.

U bent zelf in de jaren ’90 gevlucht uit voormalig Joegoslavië. Hoe waren uw eerste maanden in Nederland?
Wij hebben elf maanden in een azc gezeten, zonder dat we wisten wat ons te wachten stond. Ik wist niet eens hoe Nederland eruit zag. Het enige dat we zagen, waren grote bungalows met grote hekken eromheen. Je bent bijna een jaar letterlijk alleen met je kleine familie tijd aan het overbruggen in onwetendheid en spanning over wat je te wachten staan. Mag je blijven? En zo ja: wat gaan we zien?

Een nare ervaring?
Daarom denk ik dat het een mooie ervaring is voor mensen om drie maanden in een familie opgenomen te worden. Dat ze daarna de taal spreken en de weg kunnen vinden. Als ze dan een brief krijgen dat ze een huis hebben, kunnen ze zelf hun weg vinden. Ik weet wat het betekent om elf maanden te wachten. En ik weet ook wat het betekent om het op een andere manier te doen, want ik zie het in de ogen van mensen die het dankzij ons ervaren. Wij hopen het voor een kleine groep op een andere manier te doen. Als dat voor één iemand lukt, is het mooi en goed.

 

 

 

 

  1 comment for “Alles draait bij Takecarebnb om integratie

Comments are closed.