Eten uit de berm

In het stadspark in Groningen komen hordes mensen om te hardlopen en even te ontsnappen van de sleur van de studentenstad. Eén tot twee keer per maand kun je er ook een klein groepje natuurliefhebbers vinden. Deze lopen mee met Marin Leus, die in haar vrije tijd wildplukworkshops organiseert. Ik liep mee om te ontdekken wat wildplukken precies inhoudt.

Je kan de hele berm wel eten,” zegt Marin aan het begin van de wandeling van bijna twee uur. We zijn pas een paar minuten onderweg en zijn al gestopt omdat Marin look-zonder-look gespot heeft – een plantje die je in zijn geheel kan eten en lichtelijk naar knoflook smaakt. Terwijl ze naar de berm kijkt, geeft ze aan dat ze hier alles wel zou willen aanwijzen dat te eten valt, maar dat we dan niet vooruit zouden komen. Onder de tien wandelaars die vandaag mee zijn – waaronder ook ik – klinkt een licht gelach.

Wildplukken is iets wat al eeuwen en eeuwen gedaan wordt. De verzamelaars in de prehistorie deden het, maar ook tijdens de hongerwinter werd deze manier van eten vinden gebruikt. Nu is het deel van de foodtrend om bewust en groen te eten en leven; het is veganistisch, er zijn geen chemicaliën gebruikt op je eten en je eten is local. Al met al lijkt het dus goed voor het milieu, zo lang je niet te veel plukt en in de gaten houdt welke planten momenteel beschermt zijn – deze mag je namelijk niet plukken.

Marin is altijd al geïnteresseerd geweest in wildplukken, maar er leek altijd een drempel te zijn. Dit veranderde wanneer ze ‘wildplukwoensdag’ in het leven riep; een serie op haar blog Groene Avonturen waar ze elke week een plant in de spotlight zette. Hierdoor leerde ze elke maand vier planten kennen en een half jaar later wist ze genoeg om te beginnen met het geven van workshops.

Rauwe brandnetel
Terwijl ze door het park loopt zegt Marin: “Je hoeft eigenlijk helemaal geen salade mee te nemen als je gaat picknicken. Je kan hem gewoon liggend plukken.” De jonge Groningster (voormalig Den-Hager en toekomstig waar-ze-ook-maar-terecht-kan-er, aangezien ze van plan is om rond te trekken door Nederland en België) lijkt volledig in haar element wanneer ze plantje na plantje aanwijst. Zo demonstreert ze hoe je brandnetel kan plukken en rauw kunt eten zonder jezelf te prikken – je moet de twee van de bovenste blaadjes aan de onderkant pakken, naar elkaar toe vouwen en dan plukken. Hierna kan je ze opvouwen in een pakketje en het zonder risico opeten. Zelf ben ik niet ongelooflijk wild van rauwe brandnetel, maar ik vind zevenblad – een van de beruchtste soorten onkruid – wel weer erg lekker.

Tijdens de wandeling lijkt iedereen constant verbaast door de hoeveelheid planten die je kan eten. “Ik dacht dat we gingen leren wat je kan eten, maar we leren eigenlijk wat je niet kan eten,” zegt een studente die meeloopt. Dit is zeker waar: er zijn meer planten die gevaarlijk zijn om te eten dan planten die veilig zijn en er worden er dertig aangewezen door Marin tijdens de wandeling. Iedereen – waaronder ook ik – is positief verrast door de hoeveelheid aan eetbare planten.

Op mijn weg terug naar het station merk ik meteen dat ik met meer aandacht naar de planten om mij heen kijk en pluk ik een paar blaadjes look-zonder-look, die ik meteen in mijn mond steek.

Marin is van plan om in juli te gaan reizen door Nederland en België en hier te werken bij verschillende boerderijen, wat betekent dat ze haar workshops op meerdere locaties in het land zal gaan doen. Data van deze wandelingen en haar ervaringen zijn te vinden op haar blog groeneavonturen.nl.

Print Friendly, PDF & Email

Add Comment

Required fields are marked *. Your email address will not be published.